Λόγος του Αγίου Μαξίμου του Γραικού περί Μετανοίας!

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ(Ι):

 Ο Όσιος Μάξιμος ο Γραικός


Λόγος Ε’, Περί Μετανοίας!-Απόσπασμα
Δεν θα ζήσουμε, ψυχή μου, τον χρόνο της παρούσης ζωής μας μέσα στην οκνηρία, την απραγία και την ανοησία, σαν άπειρα νήπια, θεωρώντας ότι είναι αρκετή για την σωτηρία μας η παραμονή μας σε αυτόν τον τόπο, τον απρόσιτο στις γυναίκες και τους κοσμικούς ανθρώπους, γιατί έτσι θα μείνουμε στην πλάνη. Διότι και στα αρχαία χρόνια στους Ισραηλίτες, που με την βοήθεια του Υψίστου και με την καθοδήγηση του Μωυσή έφυγαν από την Αίγυπτο και τον Φαραώ, δεν ήταν αρκετό για την ευσέβεια τους το γεγονός ότι πέρασαν σαράντα χρόνια σε τόπο απρόσιτο, δηλαδή στην έρημο, επειδή ακριβώς δεν διατήρησαν την σοφή πίστη στον Θεό, που τους έσωσε από αναρίθμητες δυσκολίες.
Δεν αρκούν τα άθλια αυτά κουρέλια, ψυχή μου, για να ευχαριστήσουμε τον Κύριο των πάντων. Με ένα από αυτά, την διαμονή στην έρημο, επιτυγχάνεται η απόλυτη σιωπή και με το…

Προβολή αρχικού 952 επιπλέον λέξεις

Η αναγνώριση του Μάξιμου Γραικού ως Αγίου. (21 Ιανουαρίου)

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ(Ι):

(Γεωργίου Χ. Χρυσοστόμου)

Ο Μάξιμος Γραικός αναντίρρητα αποτελεί μια από τις εξαιρετικά σπάνιες και λαμπρές φυσιογνωμίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας γενικά και της  Ελλαδικής  Εκκλησίας ειδικότερα, μπορεί δε να παραβληθεί προς τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και τους Απολογητές του Χριστιανισμού. Η χώρα μας ιδιαίτερα, στην οποία είδε το φως αυτού του κόσμου το 1470, έχει κάθε δικαίωμα και κάθε προνόμιο να καυχάται για τον πολίτη της εκείνο, ο οποίος τη δόξασε ως πατρίδα του σ’ όλον τον κόσμο. Ο ίδιος εξάλλου ομολογεί με καμάρι την καταγωγή του: «Έλλην ειμί και εν ελληνική χώρα εγεννήθην και ανετράφην και εκάρην μοναχός».

Την παραπάνω καύχηση και τιμή εκφράζει επίκαιρα και η πρόσφατη επίσημη αναγνώρισή του ως αγίου από τήν Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία πάντοτε έδινε ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα στην αναγνώριση των προσώπων που στην επίγεια ζωή τους υπήρξαν πρότυπα αρετής και ενάρετου βιοτής, έμπνεοι αγωνιστές της πίστης μέχρι αυτοθυσίας, εφαρμόζοντες την ευαγγελική…

Προβολή αρχικού 1.537 επιπλέον λέξεις

O Nους ομιλεί με την ψυχή-Λόγος περί απληστίας.(Αποσπάσματα από τον Α Λόγο του Αγ.Μαξίμου του Γραικού)

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ(Ι):

Λόγος ψυχωφελής : ο νους ομιλεί με την ψυχή.-Απόσπασμα

Γιατί, ψυχή μου αγαπημένη, λησμονούμε την δόξα και την ευδαιμονία των επουρανίων στεφάνων, με τους οποίους ο Χριστός, ο Βασιλεύς των πάντων, υπόσχεται να στεφανώσει όσους με ανδρεία ανθίστανται στους ασώματους εχθρούς ;

Γιατί δεν αφιερώνουμε τον νου μας σε εκείνον τον θείο σκοπό, για τον οποίο μας δημιούργησε ο Θεός κατ’ εικόνα Του, αλλά σαν τα άλογα ζώα ξοδεύουμε ολόκληρη τη ζωή μας ικανοποιώντας την γαστέρα μας ;

Γιατί ψυχή μου, αφού είμαστε πλασμένοι για να κληρονομήσουμε τα επουράνια αγαθά, μένουμε απερίσκεπτα στα επίγεια ; Εικόνα Θεού είμαστε, και επομένως πρέπει να επιδιώκουμε να αναχθούμε στο αρχέτυπο αγαθό. Να ξέρεις όμως ότι, τότε συμπεριφέρεσαι σύμφωνα με το Αρχέτυπό σου, με το οποίο πρέπει να ομοιωθείς πραγματικά, όταν επιμελώς και ως την τελευταία σου πνοή βαδίζεις στην ζωή σου σύμφωνα με τις θείες εντολές Του, καθώς επίσης και όταν απαρνηθείς εντελώς…

Προβολή αρχικού 511 επιπλέον λέξεις

Λόγος Ε΄. Περί μετανοίας (Αγ. Μαξίμου Γραικού)

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ(Ι):

Δεν θα ζήσουμε, ψυχή μου, τον χρόνο της παρούσης ζωής μας μέσα στην οκνηρία, την απραγία και την ανοησία, σαν άπειρα νήπια, θεωρώντας ότι είναι αρκετή για την σωτηρία μας η παραμονή μας σε αυτόν τον τόπο, τον απρόσιτο στις γυναίκες και τους κοσμικούς ανθρώπους, γιατί έτσι θα μείνουμε στην πλάνη. Διότι και στα αρχαία χρόνια στους Ισραηλίτες, που με την βοήθεια του Υψίστου και με την καθοδήγηση του Μωυσή έφυγαν από την Αίγυπτο και τον Φαραώ, δεν ήταν αρκετό για την ευσέβεια τους το γεγονός ότι πέρασαν σαράντα χρόνια σε τόπο απρόσιτο, δηλαδή στην έρημο, επειδή ακριβώς δεν διατήρησαν την σοφή πίστη στον Θεό, που τους έσωσε από αναρίθμητες δυσκολίες.

Δεν αρκούν τα άθλια αυτά κουρέλια, ψυχή μου, για να ευχαριστήσουμε τον Κύριο των πάντων. Με ένα από αυτά, την διαμονή στην έρημο, επιτυγχάνεται η απόλυτη σιωπή και με το άλλο η απόλυτη ταπείνωση. Εάν όμως και στο πρώτο…

Προβολή αρχικού 943 επιπλέον λέξεις

Προσευχή προς την Υπεραγία Θεοτόκο.(Aγίου Μαξίμου του Γραικού)

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ(Ι):

Εσένα, που υπερέχεις των ασωμάτων θείων τάξεων με την ασύγκριτη αγνότητα, εσένα ικετεύω, πολυύμνητη, να εξαγνίσεις την αισχρή ψυχή μου από τις άνομες σκέψεις, που γεννιούνται εντός μου εξαιτίας της μακρόχρονης ροπής προς τις σαρκικές επιθυμίες. Επιθυμίες που ο πονηρός δαίμονας δεν σταματά να σπέρνει, ταράσσοντας, μολύνοντας και διασπώντας την διάνοιά μου με αισχρές και πονηρές σκέψεις, επειδή φθονεί την σωτηρία της ψυχής μου.

Γι’ αυτό, σε ικετεύω, Παναγία, μην με περιφρονείς, καθώς βυθίζομαι ελεεινά σε αυτόν τον βρωμερό βούρκο, αλλά καθάρισέ με από αυτήν την δυσοσμία με το ευωδιαστό μύρο των δεήσεών Σου και διάλυσε με το γλυκύτατο φώς της θείας αγάπης Σου όλο το σκοτάδι της ψυχής μου. Με το χαλινάρι του αγνού φόβου, που πάντοτε υπάρχει μέσα μου, συγκράτησε στον αιώνα την κίνηση της μαινομένης σάρκας, για να μπορέσω να ικετεύω πάντοτε με καθαρή καρδιά τον Σωτήρα μου, ο οποίος είναι πάναγνος κατά την φύση Του, και…

Προβολή αρχικού 1.602 επιπλέον λέξεις

Ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός ως Βατοπαιδινός Μοναχός.(Γέροντος Εφραίμ Βατοπαιδινού)

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ(Ι):


Οι σχέσεις πνευματικής ενότητος και εν Χριστώ κοινωνίας μεταξύ Αγίου Όρους και Ρωσίας δεν είναι πρόσφατες. Εκτείνονται σε ολόκληρη σχεδόν την τελευταία χιλιετία.

Φορείς και σύνδεσμοι αυτής της ενότητος ήταν κυρίως οι Ρώσοι Αγιορείτες άγιοι, από τον όσιο Αντώνιο τον Εσφιγμενίτη, τον ιδρυτή της Λαύρας του Κιέβου (αρχές 11ου αι.), ως και τον άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη με τον μαθητή του μακάριο Γέροντα Σωφρόνιο (20ος αι.) .

Στους αγίους αυτούς παρατηρούμε την αμοιβαία προσφορά μεταξύ των δυο πλευρών, Ρωσίας και Αγίου Όρους. Η φυσική πατρίδα τους είναι η Ρωσία. Αυτή τους προσφέρει ως απαρχές στον Χριστό και την Παναγία Μητέρα Του, για να ενηλικιωθούν πνευματικά και να επιτύχουν τον αγιασμό μέσα στο Περιβόλι της Παναγίας. Έτσι με την προσωπική τους κοινωνία με τον Θεό, την θέωσή τους γίνονται οι αληθινοί, οι ένθερμοι ικέτες προς Αυτόν για τον ρωσικό λαό. Σύμφωνα με τα ανεξιχνίαστα κρίματα του Θεού είτε παραμένουν…

Προβολή αρχικού 3.273 επιπλέον λέξεις

Σύντομο Συναξάρι του Αγίου Μαξίμου του Γραικού,του Βατοπαιδινού(21η Ιανουαρίου).

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ(Ι):


Γόνος ισχυρής βυζαντινής οικογένειας προερχόμενης από τον Μυστρά, ο κατά κόσμον Μιχαήλ Τριβώλης γεννήθηκε περί το 1470 στην Άρτα και σπούδασε τα πρώτα γράμματα στην Κέρκυρα, κοντά στον λόγιο θείο του Μιχαήλ Τριβώλη και τον επιφανή δάσκαλο Ιωάννη Μόσχο. Σε ηλικία περίπου είκοσι ετών μετέβη στην Φλωρεντία, όπου φοίτησε κοντά στον ονομαστό φιλόλογο Ιανό Λάσκαρι καθώς και στην Πλατωνική Ακαδημία του Μαρσίλιο Φιτσίνο. Κατόπιν, συνεργάσθηκε στη Βενετία με τον Άλδο Μανούτιο, τον ονομαστό εκδότη των αρχαίων Ελλήνων κλασσικών. Τα πύρινα κηρύγματα του επίδοξου κοινωνικού αναμορφωτή Σαβοναρόλα φέρεται να συγκίνησαν ιδιαίτερα τον Μιχαήλ Τριβώλη, ο οποίος απογοητευμένος από το βίαιο τέλος του Δομινικανού μοναχού εγκατέλειψε τα πάντα και εκάρη μοναχός το 1507 στο Βατοπέδι, με το όνομα Μάξιμος.
Η ελπίδα του ήταν να περάσει τον υπόλοιπο βίο του στην αφάνεια, αφιερωμένος στη μελέτη και την προσευχή, όμως η μοίρα άλλα του επεφύλασσε. Το 1515 ο ηγεμόνας Βασίλειος Γ’ Ιβάνοβιτς της Μοσχας…

Προβολή αρχικού 766 επιπλέον λέξεις